อ.อ. พราหมณ์ : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 22 / 45

ธรรมะเพื่อประชา ให้บ่อย ๆ รวย บ่อยๆ ๑๔๒ ขณะนั้นเอง อุทัยพราหมณ์กำลังจะออกไปข้างนอก เห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าประทับยืนสงบนิ่งอยู่หน้าบ้าน แม้ไม่รู้ ว่าเนื้อนาบุญที่ยอดเยี่ยมที่สุดของโลกมาโปรดถึงบ้าน แต่ก็

เนื้อหาได้บรรยายเกี่ยวกับการถวายอาหารของอุทัยพราหมณ์ต่อพระพุทธองค์ที่ประทับอยู่หน้าบ้าน แม้จะถวายอาหารตลอดสามวัน แต่พราหมณ์ทำไปเพราะกลัวคำครหา โดยไม่ได้มีศรัทธา ต่อมาพระผู้มีพระภาคเจ้าทรงสอนอานิสสงส์ข

ธรรมะเพื่อประช ให้บ่อย ๆ รวย บ่อยๆ ๑๔๓ พราหมณ์พร้อมด้วยบุตรภรรยาต่างปล่อยใจไปตามกระแส พระธรรมเทศนา ในที่สุดได้เข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ท่านได้ ถวายบังคมแทบพระบาทของพระผู้มีพระภาคเจ้า และยอมตน เป็นอุบาส

บทความนี้เน้นการทำบุญและการปฏิบัติธรรมว่ามีความสำคัญอย่างไรในการเข้าถึงพระรัตนตรัยภายใน ซึ่งผู้ที่มีความตั้งใจทำดีจะได้รับผลบุญ โชคดีที่ได้พบพระพุทธศาสนาและมีโอกาสทำบุญ สั่งสมบุญเพื่อความเจริญในชีวิต

ธรรมะเพื่อประช เลิก ตระหนี่ ชีวีสดใส ១៦៩ ที่แม่น้ำ เมื่อกลับมาเห็นสุนัขกำลังถ่ายปัสสาวะลงในหม้อข้าว เขาจึงโกรธและคว้าท่อนไม้ไล่ตีสุนัข แต่สุนัขกลับตัวใหญ่ขึ้น ขนาดเท่าม้าวิ่งไล่ท่านเศรษฐี เศรษฐีจึงวิ่

เรื่องราวนี้เล่าถึงเศรษฐีที่วันหนึ่งเห็นสุนัขถ่ายปัสสาวะในหม้อข้าวของเขา ทำให้เขาโกรธและใช้ท่อนไม้ไล่สุนัข แต่กลับกลายเป็นว่าสุนัขได้เปลี่ยนรูปเป็นม้าขนาดใหญ่ และทำให้เศรษฐีไปขอความช่วยเหลือจากพราหมณ์

ธรรมะเพื่อประชา เนื้อนาบุญอันเลิศ พระหัตถ์แด่พระราชา และน้อมนำอาหารรสเลิศเข้าไปถวาย พระราชาทรงรับอาหารนั้นแล้ว แทนที่จะเสวยเอง พระองค์ กลับพระราชทานแก่ปุโรหิต พราหมณ์ปุโรหิตได้ถวายแด่พระ ดาบสอีกทอดหนึ

เนื้อเรื่องเกี่ยวกับพระราชาที่ทรงถวายอาหารแก่พราหมณ์ปุโรหิตและการส่งต่อไปยังพระดาบส โดยพระราชาทรงเห็นความสำคัญของการให้โภชนะแก่ผู้ที่มีความรู้และเป็นอาจารย์ ในขณะที่พราหมณ์กำลังมีหน้าที่ดูแลครอบครัว แ

ธรรมะเพื่อประช เศรษฐีผู้มีใจ ตระหนี่ ๑๘๓ ในขณะนั้นท่านเศรษฐีเดินทางกลับจากการไปเข้าเฝ้า พระราชา พระอินทร์จึงรับสั่งให้เทพบุตร ๔ องค์ แปลงเป็น พราหมณ์แม้พระองค์ก็แปลงเป็นพราหมณ์เข้าไปหาเศรษฐีเพื่อ ขอรั

ธรรมะนี้สื่อถึงความสำคัญของการให้ทานและการหลุดพ้นจากความตระหนี่ผ่านเรื่องราวของเศรษฐีผู้ไม่เต็มใจให้ภัตตาหารแก่พราหมณ์ พระอินทร์ส่งเทพบุตรไปเพื่อชี้แนะว่า การไม่ให้ทานมาจากความตระหนี่และความประมาทในชี

ธรรมะเพื่อประชll เศรษ รษฐีผู้มีใจ ตระหนี่ ของสัตว์ทั้งหลายในโลกหน้า” ១៨៤ เศรษฐีพอใจจึงให้เข้าไปนั่งรอในบ้าน จากนั้นเทพบุตร อีกองค์ก็มา เมื่อจะขอภัตตาหารจึงกล่าวว่า “การให้ทาน เป็น สิ่งที่ทำได้ยาก เพรา

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงการให้ทานที่เป็นเรื่องสำคัญเพื่อเอาชนะความตระหนี่ ศึกษาความแตกต่างระหว่างสัตบุรุษและอสัตบุรุษ รวมถึงแนวทางการแบ่งปันกับผู้ต้องการไม่ว่าจะมีไทยธรรมมากหรือน้อย การเข้าถึงธรรมะจะช่วยใ

ธรรมะเพื่อประช ทำบุญก่อนได้ก่อน ๒๐๓ นอกจากนี้ท่านยังได้รับการคัดเลือกให้เป็น ๑ ใน ๔ ของพราหมณ์ผู้ที่มีความรู้ความชำนาญในการทำนายลักษณะ พราหมณ์ ๗ ท่านตรวจดูลักษณะของเจ้าชายสิทธัตถะแล้ว ต่างทำนายว่า “ถ้

ในตอนนี้พูดถึงการคัดเลือกเจ้าชายสิทธัตถะซึ่งถูกทำนายโดยพราหมณ์ว่าหากเสวยราชสมบัติจะเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ แต่หากออกบวชจะเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยโกณฑัญญะพราหมณ์ทำนายไว้ว่าเจ้าชายจะออกบวชและตรัสรู้เป็น

ธรรมะเพื่อประชll ชิตังเม .. เราชนะแล้ว ๒๒๘ *ดังเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีต มีพราหมณ์สองสามีภรรยา ผู้ยากไร้ อาศัยอยู่ในเมืองสาวัตถี มีสมบัติติดตัวเพียงแค่ผ้านุ่ง คนละผืน และผ้าห่มที่ใช้สำหรับคลุมกายเพียงผื

ในอดีตมีพราหมณ์คู่หนึ่งที่มีชีวิตลำบากและมีสมบัติแค่ผ้าห่มผืนเดียว พวกเขาต้องแบ่งกันไปฟังธรรมเทศนา เมื่อได้ยินข่าวการบรรยาย เขาทั้งสองจึงตัดสินใจที่จะไปฟังพระธรรม แต่เมื่อต้องเลือกว่าจะถวายผ้าห่มให้พร

ธรระพี ประช ชิตังเม เราชนะแล้ว ๒๒๕ เกิดขึ้นในใจ จนเวลาล่วงปฐมยาม คือผ่านยามต้นไปแล้ว ครั้นถึงมัชฌิมยาม พราหมณ์ก็ยังไม่อาจตัดใจถวายผ้าห่มได้ จนล่วงมาถึงปัจฉิมยาม บุญเก่าได้กระตุ้นเตือนให้ พราหมณ์คิดว่า

ในบทความนี้ พระพราหมณ์ได้เรียนรู้การเอาชนะใจตนเองด้วยการถวายผ้าห่มแก่พระบรมศาสดา เมื่อทำได้สำเร็จ ความเบิกบานและพรสวรรค์ในใจได้ทำให้เขากล้าพูดคำว่า 'ชิตัง เม' ศาสตร์การเจริญในใจนี้ยังได้ส่งผลต่อพระเจ้

ธรรมะเพื่อประชll ชิตังเม .. เราชนะแล้ว ๒๓๐ พระราชาทรงพระราชทานผ้าสาฎกเนื้อดี ๑ คู่แก่พราหมณ์ เมื่อพราหมณ์ได้รับแล้วก็ไม่เก็บไว้เอง ได้น้อมถวายผ้าคู่นั้นแต่ พระบรมศาสดา พระราชาทอดพระเนตรเห็นจึงเกิดความ

เนื้อหานี้บอกเล่าถึงเหตุการณ์ที่พราหมณ์ได้ถวายผ้าสาฎกและผ้ากัมพลแก่พระบรมศาสดา พระราชาได้เห็นความตั้งใจของพราหมณ์และตอบแทนด้วยทรัพย์สมบัติอันมากมาย ทั้งช้าง ม้า และบ้านเรือน เรื่องนี้เผยให้เห็นถึงการต

ธรรมะเพื่อประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ๒๕๑ ไหลออกมาเลย ถึงกระนั้นพระโพธิสัตว์ก็มิได้เดือดร้อนว่า ชมพูทวีป ว่างเปล่า ไม่มีแม้บุคคลเพียงคนเดียวที่ควรรับทักษิณาทาน จากนั้นท่านอธิษฐานจิตต่อไปว่า “ถ้าทักขิณาท

เนื้อหาเกี่ยวกับการให้ทานของพระโพธิสัตว์ในชมพูทวีปที่ไม่รู้สึกเดือดร้อนแม้จะไม่มีผู้รับทานเลย ท่านได้ทำให้น้ำไหซึมลงไปในแผ่นดินเพื่อความบริสุทธิ์ใจในการให้ทาน โดยเริ่มแจกทานให้กับผู้คนในเวลาที่เหมาะสม

ธรรมะ ประช การให้ที่มีผลมาก (๒) ២៩២ ตรัสกับท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐีว่า “ดูก่อนคฤหบดี เวลาม พราหมณ์ ก็คือเราตถาคตนี่แหละ เราแม้เมื่อให้ทานมากมาย เห็นปานนั้น ก็ไม่ได้มีบุคคลผู้สมควรจะมารับทักษิณาทานของเรา แ

ในบทนี้ตรัสถึงความสำคัญของการให้ทานและผลที่ก่อให้เกิดจากการทำบุญ การให้ทานถือเป็นโอกาสที่มีค่าสำหรับชีวิต ควรใช้โอกาสนี้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด การให้ทานที่มีองค์ประกอบที่ดีและมีเจตนาที่บริสุทธิ์สามารถส

ธรรมะเพื่อประช เวลาอันทรงคุณค่ายิ่ง ๓๗๗ พระราชาทรงอ้อนวอนขอร้องเพื่อให้เขาอยู่ครองราช- สมบัติ แต่ไม่เป็นผลสำเร็จ จึงไปหาบุตรคนที่เหลือตามลำดับ และได้รับการปฏิเสธหมด ทุกคนต่างยืนยันหนักแน่นว่า จะ ออกบว

ข้อความนี้นำเสนอเรื่องราวของพระราชาที่ต้องการให้บุตรๆ ของเขาอยู่ทำหน้าที่ในฐานะกษัตริย์ แต่บุตรทั้งสี่ล้วนมีความปรารถนาจะบวชเพื่อค้นหาความหมายในชีวิต การตัดสินใจนี้ถูกย้ำด้วยความเข้าใจในความตายและการท

ธรรมะเพื่อประช ตั้งเป้าหมายให้ชีวิตเพื่อพิชิต พระนิพพาน ๓๘๓ *สมัยหนึ่ง พราหมณ์ชื่อ ทีฆชาณุ รู้ข่าวว่า พระสัมมา- สัมพุทธเจ้าเป็นผู้ฉลาดในการวางแผนชีวิต ทรงรู้จักเส้นทางไป สวรรค์และนิพพาน จึงไปเข้าเฝ้าพ

เมื่อพราหมณ์ทีฆชาณุเข้าหารือกับพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเกี่ยวกับความสุขในชีวิตและเส้นทางสู่พระนิพพาน พระองค์ตรัสถึงธรรม ๔ ประการที่ย่อมเป็นไปเพื่อประโยชน์ในปัจจุบันและอนาคต ได้แก่ อุฏฐานสัมปทา (ความขยัน),

ธรรมะเพื่อประช ธรรมะคุ้มครองโลก ๔๐๓ พราหมณ์และอำมาตย์นำช้างมงคลไปคืนและนำแผ่นทองไปจด กุรุธรรม ที่พระเจ้าธนัญชัยทรงรักษา เพื่อพระองค์จะได้ ประพฤติตามบ้าง ๕ กุรุธรรมที่พระราชาของชาวกุรุประเทศทรงประพฤติ

เนื้อหาเกี่ยวกับหลักธรรมที่ช่วยให้ประชาชนดำรงชีวิตอย่างมีศีลธรรม โดยเน้นการปฏิบัติตามศีล ๕ ซึ่งมีความสำคัญต่อการสร้างความสงบสุขในสังคม เมื่อทุกคนรักษาศีลธรรม ทำให้จิตใจและสภาพแวดล้อมดีขึ้น ส่งผลให้ชีว

Boประช วั น สุ ด ท้ า ย ข อ ง ชีวิต ๔๑๒ ท่านอาจารย์ซึ่งกำลังเศร้าซึมถึงลูกชาย ได้ยินเรื่อง อัศจรรย์นี้ เกิดความประหลาดใจ คิดว่า ลูกศิษย์คนนี้พูดเรื่อง เหลือเชื่อเกินไป จึงอยากทดสอบว่า ลูกศิษย์พูดจริงแ

เนื้อหาเกี่ยวกับอาจารย์ผู้ซึ่งเศร้าซึมกับการสูญเสียลูกชาย หลังจากได้ยินเรื่องอัศจรรย์จากลูกศิษย์ จึงตัดสินใจทดสอบความจริง เพื่อจะได้เรียนวิชานี้อย่างจริงจังให้นำไปสอนลูกศิษย์ต่อไป อาจารย์ได้เดินทางไปท

ธรรมะเพื่อประช วันสุดท้ายของชีวิต ๔๑๓ ไม่เชื่อ จึงหยิบกระดูกออกมาให้ดูเป็นหลักฐาน ทุกคนต่างยืนยัน ว่าไม่ใช่ “สงสัยจะเป็นกระดูกสัตว์กระมัง เรามั่นใจว่า ลูกชายเรา ยังไม่ตายหรอก เพราะในตระกูลนี้ตลอด ๗ ชั

ในเรื่องราวนี้ เล่าถึงการที่พราหมณ์เปิดเผยถึงเหตุผลที่คนในตระกูลเขามีอายุยืน โดยพวกเขามีการปฏิบัติธรรมและเว้นจากกรรมชั่ว เช่น การพูดเท็จ การฆ่าสัตว์ และการลักขโมย ผลจากการประพฤติธรรมสร้างจิตที่เบิกบาน

ธรรมะเพื่อประช ที่พึ่งในภพหน้า ๔๓๗ ผู้เจริญทรงให้โอวาทสั่งสอนพวกข้าพระองค์ด้วยเถิด เพื่อ ประโยชน์ เพื่อความสุขแก่พวกข้าพระองค์ตลอดกาลนานด้วย เถิด” พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสว่า “ดูก่อนพราหมณ์ ที่แท้พวก ท่

ในบทนี้ พระพุทธเจ้าสอนให้คนทำความดีและเก็บเกี่ยวการกระทำที่เป็นบวก เพื่อเป็นที่พึ่งในโลกหน้า แม้จะมีอายุมากแต่ก็ยังสามารถทำดีได้ โดยสองพราหมณ์ได้มีโอกาสแสดงความศรัทธาและปฏิบัติตนตามศีล 5 เพื่อเตรียมพร

Boประช ที่พึ่งในภพหน้า ៤៣៨ ละโลกแล้ว ทั้งสองได้ไปบังเกิดในสวรรค์ ต่อมามีพราหมณ์อีก ๒ คนได้ชักชวนกันไปเข้าเฝ้าพระ ผู้มีพระภาคเจ้า ถวายอภิวาทพระพุทธองค์ พลางกราบทูลพระ ผู้มีพระภาคเจ้าว่า “ข้าแต่พระโคดมผ

ในบทสนทนานี้ พระผู้มีพระภาคเจ้าตรัสแก่พราหมณ์ผู้มีอายุมากถึงความสำคัญของการทำความดีและการสร้างบุญกุศล เพื่อป้องกันภัยในชีวิตเมื่อเผชิญกับชราและมรณะ พระองค์ให้โอวาทว่า ความสำรวมทางกาย วาจา และใจ เป็นสิ

& ด ล ม ห า ย ใ จ แ ห่ ง สั น ติ ภ า พ พราหมณ์และคฤหบดีทั้งหลาย บุคคลเป็นผู้ประพฤติ ถูกต้อง ประพฤติเรียบร้อยทางกายมี ๓ อย่าง คือ ๑. ละการ ฆ่าสัตว์ งดเว้นการฆ่าสัตว์ได้เด็ดขาด วางท่อนไม้เสียแล้ว วาง ศั

เนื้อหาเกี่ยวกับการปฏิบัติตามหลักธรรมในศาสนาพราหมณ์ โดยมีการเน้นถึงการเกื้อกูลอนุเคราะห์สัตว์ การงดเว้นการฆ่าสัตว์ การหลีกเลี่ยงการลักขโมย และให้ความสำคัญกับการมีศีลธรรมในชีวิต ซึ่งเป็นหลักการที่สำคัญ